مقدمه: سریا و سریا دوپه شده به دلیل کاربردهای فراوان به ویژه در پیل های سوختی، کاتالیست ها و غیره مورد توجه بسیاری از پژوهشگران قرار گرفته اند. وارد کردن برخی عنصرها مانند ساماریم در شبکه بلوری سریا به طور چشمگیری موجب بهبود برخی از ویژگی ها نظیر رسانایی و ویژگی های کاتالیتیکی و در نتیجه قابلیت های کاربردی آن می شود.هدف: سنتز و شناسایی نانولوله های سریم اکساید دوپه شده با ساماریم در دمای اتاقروش بررسی: برای تعیین فاز نمونه های سنتز شده از پراش پرتو X و برای بررسی ریخت شناسی نمونه ها از روش های SEM و TEM استفاده شد. همچنین برای تعیین درصد عنصرها در نمونه های سنتزی، روش ICP به کار گرفته شد. نتایج: الگوهای پراش پرتو X نمونه های سریا دوپه شده با ساماریم با الگوی پراش پرتو X سریا مرجع (JCPDS No.43-1002) مقایسه شد. این مقایسه نشان داد که نمونه ها تنها دارای فاز مکعبی CeO2 هستند. همچنین الگوی پراش پرتو X نمونه ها نشان داد که ساماریم تا حدود %50 در شبکه بلوری سریا وارد شده است. نتایج به دست آمده از آنالیز EDAX و  ICPوجود ساماریم در شبکه بلوری سریا را نشان دادند. تصویرهای  SEMو TEM نمونه های سنتز شده تشکیل نانولوله ها را تایید کردند. محاسبه پارامتر شبکه (a) با کمک داده هایXRD  نشان می دهد که با وارد کردن ساماریم در شبکه بلوری سریا پارامتر شبکه افزایش می یابد که این امر می تواند به دلیل بیشتر بودن شعاع کاتیونی ساماریم(III) نسبت به شعاع کاتیونی سریم (IV) باشد.نتیجه گیری: بررسی الگوهای پراش پرتو X نمونه های سنتز شده نشان می دهد که ساماریم تا حدود %50 در شبکه بلوری سریا وارد شده و با دوپه کردن ساماریم پارامتر شبکه بلوری افزایش می یابد. دوپه شدن ساماریم در شبکه بلوری سریا برای نخستین بار در این کار پژوهشی انجام شده است. اصل مقاله به صورت متن کامل انگلیسی، در بخش انگلیسی قابل رویت است.

مقدمه: اسینتوباکتر بومانی از مهمترین پاتوژن های بیمارستانی واکتسابی از جامعه می باشد که دربرابر بسیاری از آنتی بیوتیک ها مقاوم است. سیستم های توکسین-آنتی توکسین، سیستم های نظارتی نگهدارنده در باکتری ها هستند و به عنوان اهداف جدیدی برای درمان های ضد میکروبی درنظرگرفته شده اند. شیوع و رونویسی از این سیستم ها در ایزوله های بالینی هنوز ناشناخته است. هدف از این مطالعه ارزیابی سیستم توکسین-آنتی توکسین (mazEF، relBE و higBA) در اسینتوباکتر بومانی با مقاومت چنددارویی جدا شده از نمونه های بالینی است. مواد و روش ها: درمطالعه60 ایزوله از گونه های اسینتوباکتر از 255 نمونه بالینی جمع آوری شد. شناسایی اسینتوباکتر بومانی توسط تست های بیوشیمیایی اکسیداز، سیترات، SIM و TSI صورت گرفت. آزمون حساسیت ضد میکروبی با روش انتشاردیسک و روش PCR برای شناسایی ژن های سیستم توکسین-آنتی توکسین (mazEF، relBE و higBA) انجام شد. یافته ها: بیشترین مقاومت به آمپی سیلین (3/98 درصد) و کمترین مقاومت به کولیستین (35 درصد) بود. مقاومت بیش از90٪,در 12 آنتی بیوتیک از 15 آنتی بیوتیک مورد مطالعه مشاهده شد و از60 ایزوله، 34/98٪,نسبت به بیش از 8 آنتی بیوتیک مقاوم بودند و فقط یک نمونه به همه حساس بود. نسخه های mazEF، higBA و relBE تقریبا در نیمی از ایزوله های اسینتوباکتر بومانی مورد مطالعه وجود داشت. در همه نمونه ها، بیش از 80٪,ایزوله ها حاوی هر یک از ژنهای mazEF، higBA و relBE نسبت به آنتی بیوتیک های آزمایش شده مقاوم بودند(به استثنای کولیستین که تقریبا 40٪,بود). فراوانی ژن هایmazEF، higBA و relBE به ترتیب 24 (40 ٪, )، 32 (53. 33 ٪, )، 35 (53. 33 ٪, ) بود. 6 ایزوله (10 ٪, ) برای هر سه ژن منفی بود. نتیجه گیری: مقاومت آنتی بیوتیکی چشمگیری در بین ایزوله های مورد بررسی دیده شد. بر اساس وجود سیستم های TA در نیمی از ایزوله های اسینتوباکتر بومانی این سیستم ها می توانند به عنوان یک هدف جدید برای درمان ضد میکروبی استفاده شوند.

مقدمه: Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) موجب عفونت های متعددی در افراد مستعد می شود و با توجه به مقاومت آن به آنتی بیوتیک ها، عوارض و مرگ و میر بالایی ایجاد می کند. این مطالعه با هدف بررسی اثر ادجوانتی نانوذرات سلنیوم (SeNPs) برای تولید واکسنی موثر برای پیشگیری و کاهش عوارض MRSAانجام شد. روش ها: در ساخت واکسن، از پروتیین اتولیزین نوترکیب که به وسیله ی IPTG بیان و با استفاده از Ni-NTA کروماتوگرافی تخلیص شد، استفاده گردید. برای افزایش اثربخشی واکسن از ادجوانت SeNps تولید شده به روش سنتتیک و بیوژنیک، در کنار ادجوانت آلوم استفاده و چهار گروه از موش های Balb/c به صورت زیرجلدی در سه دوز مورد تلقیح قرار گرفتند. میزان IgG کل، IgG1 و IgG2a با الایزا بررسی شد. همچنین موش های مورد آزمایش با دوز 5×108cfu مورد چالش باکتریایی قرار گرفته و میزان بقاء آن ها در مدت 30 روز تعیین شد. یافته ها: IgG کل در گروه دریافت کننده ی اتولیزین نوترکیب و نانوسلنیوم سنتتیک و گروه دریافت کننده ی اتولیزین نوترکیب و نانوسلنیوم بیوژنیک بالاتر از گروه شاهد بود. IgG1 و IgG2a در دو گروه اشاره شده نسبت به گروه شاهد افزایش نشان داد. همچنین میزان بقاء موش های ایمن شده پس از چالش باکتریایی بالاتر از گروه شاهد بود. نتیجه گیری: نتایج نشان داد نانوسلنیوم سنتتیک و بیوژنیک به عنوان ادجوانت کمکی همراه با پروتیین اتولیزین نوترکیب، موجب ارتقاء ایمنی همورال در مقابله با MRSA می شود.